Ze komen er binnen met koffers en tassen
en kijken met ogen die alles willen zien
ze zijn klein, groot, jong en volwassen
en denken is hier plek voor mij misschien?
Ze sluiten aan in een lange rij
die eindigt voor de balie
want eerst moet je naam genoteerd,
Achmed, Saviera, Mozes en Ali
dat dat het belangrijkste is hadden ze snel geleerd.
Ze kijken wat rond en vormen eigen gedachten
over de staat van het hotel, de vloer het plafon
ze willen zo graag naar binnen, kunnen niet wachten
stel je voor dat de medewerkster zegt, o pardon
U kunt hier niet blijven, we zitten helemaal vol
waar moet je dan heen de komende nachten
Ali’s hart slaat van binnen wild en op hol
maar hij zal rustig blijven en wachten
Hij krijgt een kamer helemaal boven
na de eerste, de tweede verdieping
nog een smal, steil trapje dan zal hij er zijn
de loper ligt los, hij is te snel weer beneden
maar Ali is gewend om, om te gaan met pijn
Van het bromgeluid van buiten
schrikt hij bij binnenkomst wel even
hij wil dat laatste vuurgevecht
hier niet weer herbeleven
Daarom sluit hij de ramen en de gordijnen
donker en stil,wordt de kamer de lampen aan
hij gaat de taal leren en de gebruiken
maar nu zit zijn hoofd nog te vol
het zal even nog niet gaan
Ieder die komt kijkt met andere ogen
vanuit een beeld dat hij kent van zijn geboorte grond
de één voelt zich angstig, verdrietig bewogen
maar iedereen zoekt een plek een vaste grond
Als je je geliefde wilt volgen, om samen te leven
is dat een gegeven waar plaats voor moet zijn
Als je je geaardheid niet mag uitten, niet kan beleven
geeft dat vanbinnen enorm veel pijn
Als je je verloren voelt op je eigen plek, niet uit liefde bent geboren
ergens anders wil wonen is dat toch niet gek
Als je diep in de nacht stilletjes wordt verkracht, door een man van wie je dacht
dat het je vader was
Als je je moeder ziet vol kogelgaten, na een bezoek van vreemde soldaten
wil je die plek toch verlaten
Als je van je familie verplicht moet trouwen,met een vreemde
waar je nooit van zal kunnen houden
Als je elke dag moet doorstaan, dat je ouders je intimideren,
je schoppen je slaan
Als je je niet kunt vinden in het traditionele geloof
omdat het je totaal van jezelf berooft
Als de honger je lichaam heeft opvreten, zoek je toch een plek waar nog
appeltaart wordt gegeten
Wie zijn wij om hen geen ruimte te geven
in onze buurt, waar nog rust heerst en geluk
waar het leven nog goed is elke dag
wie zegt mij dat dat in deze wereld
in dit land niet mag!
Hotel Juliana
een mooie naam
een prachtige plek
waar jij jezelf mag wezen
een land met respect
voor een ieders leven
wat een gegeven
Als we blijven communiceren
en van elkaar iets willen leren
positief in dit leven staan
dan kunnen we samen
deze wereld aan!
Fokkelien
